30 Ağustos 2011 Salı

Şarköy


gittim sonunda.

her şey çok değişmiş ve hiçbir şey değişmemiş.

bir tarafı çok tanıdık, bir tarafı tamamen yabancı.

ama çok özlemişim.

çok özlemişim.

hele çocukluk arkadaşım Selçuk..

ilk karşılaştığımız an dakikalarca kaldık sarmaş dolaş, o ağlar ben ağlarım.

o çok sevdiğim has trakyalı şivesi hiç değişmemiş.

"seni son bıraktığımda te bukada kızandın, kocemen gadın olmuşun " dedi durdu.

güzeldi.

huzurluydu..

hüzünlüydü.







15 Ağustos 2011 Pazartesi

Özledimler.

huzur bulamıyorum.

huzur bulacağımı düşündüğüm yerlere gidemiyorum.

şarköy'de olmak istiyorum.

en eski dostlarımdan selçuk'la.

7 senelik bir aradan sonra yeniden buluşup, kaldığımız yerden devam etmek öyle tuhaf  ve güzelki.

selçuk bana mutlu olduğum zamanları hatırlatıyor.

uzunca zaman kimselerle görüşmeden gitmek istiyorum burdan.

kafamı toparlayınca dönmek.

ya kafamı toparlayamazsam ?

çok çok özlüyorum bazen ne olduğunu bilmediğim bir şeyi.

bu fırtına durulur mu ?
benden adam olur mu ?
korkarım aşka zararım dokunur mu ?


güzel günler bizi bekler mi bilmem ama, benim de hala umudum var...