25 Ocak 2015 Pazar

Galata

yanlış anlaşıldım.

yanlış anlatıldım. kendimce kendim tarafımdan yanlış anlatıldım hem de.

bir keresinde birisi "zayıf düşmekten o kadar korkuyorsun ki kimseye güvenebileceğine inanmıyorum." demişti.

 bir keresinde birisi "aşkı güçsüzlük bellemişsin, savaş gibi yaşıyorsun" demişti.

bir keresinde birisi "sevmeyi incinmek sanmışsın, sevdiğinde kaçıyorsun" demişti.

bir keresinde birisi "incinirsen ölürsün sanıyorsun ama mutlu olmaya sevmek sevmeye incinmek de dahil" demişti.

yanlış anlaşıldım. kendimce kendim tarafından yanlış anlatıldım.

kimseyi suçlamıyorum. anlaşılmak istemedim ben. çünkü insanları anladığımda da değişen bir şey olmadığını farkettim.

anlamak da en az  anlaşılmak ve mütamadiyen anlaşılmayı ummak kadar bir işe yaramıyor.

sanıldığı kadar dolambaçlı düşünmedim hiç. çoğu kez düşünmeden yaşadım. hep söyledim. eğer bir yanlış yapmaya meyilliysem bunu gizleyecek kadar da akıllıyım. oysa ben hiçbir şey gizlemedim. çünkü yanlış yapmadım. çok konuştum sadece. dalgaya vurdum. oysa benim sadece dilimdeydi tehlikeliliğim, fettanlığım, uçarılığım.

haber almadan senelerce aynı kişiyi düşündüm ben tek kelime etmeden.

pek kötülük de beklemedim kimseden. tek yaptığımız geyik bahis olan adam tanıdım. güzel dost oluruz dedim. eski sevgilimin iş arkadaşıymış. bana ne? benim seninle tek bir özel sohbetim olmamışken sen istersen kardeşi ol. fakat bu öyle büyük bir olaya dönüştü ki anlamlandıramadım. kimbilir yine nerelerde nasıl yanlış anlaşıldım. ne korkunç. halbuki tüm konuşmalar satır satır elimdeydi. sustum. çünkü,

anlamak da en az  anlaşılmak ve mütamadiyen anlaşılmayı ummak kadar bir işe yaramıyor...

kimseyi de suçlamıyorum. hepsi benim hatamdı. kendimi anlatmayı bilemediğim gibi gizlenmeyi de bilemedim.

halil sezai çalıyor şimdi. bana biraz utanç verici geliyor dinlemek. bazı melankoli bana bile ağır geliyor.

ama tişörtümü sırılsıklam edene kadar ağlıyorum aynı şarkıda şimdi. kimseler bilmez.

içimde çok başka biri var benim. ben gösteremem onu. çok çabuk inciniyor. üstüne ördüğüm kabuk adeta bir hendek. düşmanlar düşüyor içine zarar veremeden.bazen dostlar. ama en çok da ben düşüyorum.

şu hayatta kendime verdiğim zararın onda birini kimse veremedi bana.

beni kimse üzmedi. ben kendime yenildim.,,

beni kötü bilmeyin. öyle sadığım ki her sevgiye kalpten. aile,dost,aşk,hayvan.

ben yanlış yapmadım. beni kötü bilmeyin.

sonsuz bir akşam üstü şimdi..